Niania

   W miłym,cichym miasteczku mieszkała bardzo dziwna dziewczynka.Miała ona długie,czarne włosy opadające jej na buzie.Jej cera była blada i bardzo zimna.Dziewczynka nie lubiła słońca,wolała ciemne pomieszczenia.Jej pokój nie miał okien.Nikt nie wiedział,dlaczego jest taka.Wszyscy uważali,że to przez rodziców,którzy cały czas pili i nie opiekowali się nią.Emi,bo tak jej było na imię nie chodziła do szkoły.Siedziała w jednym miejscu.Na bujanym fotelu i cały czas coś nuciła.Brzmiało to jak jakaś piosenka pogrzebowa.Emi miała niańkę.Tylko ona nawiązywała z nią kontakt.Któregoś dnia niania przyszła do dziewczynki aby dać jej śniadanie.Emi lewitowała nad łóżkiem.Kobieta opuściła tace i patrzyła na nią ze strachem,podeszła do niej i spróbowała ją obudzić.Dziewczynka otwarła oczy i spadła na łóżko.Była inna niż zawsze.Jeszcze bardziej mroczniejsza,miała czerwone oczy jakby płakała krwią.Wyciągnęła rękę i przyciągnęła nianię do siebie powiedziała do niej tylko takie słowa: NIE PRZESZKADZAJ MI. JUŻ NIE JESTEM EMI.JESTEM SZATANEM,DIABŁEM TYM CZEGO SIĘ BOICIE.JESTEM ŚMIERCIĄ.KOŃCEM.Wystraszona niania chciała wyjść z pokoju.Niestety Emi nie chciała jej wypuścić.Swoją mocą zamknęła drzwi.W korytarzu było słychać tylko dźwięki piszczącej kobiety.Rodzice Emi byli pijani nic nie słyszeli.Na ścianie widniał napis: JUŻ MAM SWOJĄ PIERWSZĄ OFIARĘ CHCECIE BYĆ NASTĘPNI ?? Napisane krwią. Teraz zawsze kiedy obudzicie się w nocy Emi,a raczej ten duch mogą zrobić z wami to samo co z nianią.Jej ciała nigdy nie znaleziono.Pogłoski mówią,że niania ciągle szuka nowych dzieci do opieki.